ความรู้ OEM/ODM

เทคนิคทดสอบสินค้าตัวอย่างอย่างไรให้ได้ข้อมูลที่ใช้พัฒนาสูตรได้จริง

เผยแพร่ 15 พ.ย. 2569•อ่าน 13 นาที•AQUA GOAL Laboratories

เทคนิคทดสอบสินค้าตัวอย่างอย่างไรให้ได้ข้อมูลที่ใช้พัฒนาสูตรได้จริง

ปรึกษาทำแบรนด์ฟรีผ่าน LINE

สารบัญ

“บ่อยครั้งที่ผู้ประกอบการที่เป็นเจ้าของแบรนด์ อาจจะมีข้อสงสัยว่า ทำไมทางโรงงาน Develop สินค้าตัวอย่างไม่ตรงกับใจของเราสักที” บทความนี้จะมาแนะนำวิธีการทดสอบและการ Feedback ผลการทดสอบสินค้า เพื่อให้ได้สินค้าที่ตรงกับความต้องการได้ภายในครั้งแรก ซึ่งจะช่วยให้ท่านลดเวลาในการทำงาน และมีสินค้าผลิตออกสู่ตลาดได้เร็วยิ่งขึ้น

โดยปกติแล้ว การพัฒนาผลิตภัณฑ์เครื่องสำอางภายใต้รูปแบบการผลิต OEM ไม่ได้สิ้นสุดลงเมื่อโรงงานส่งมอบสินค้าตัวอย่างให้เจ้าของแบรนด์ทดลองใช้ แต่ขั้นตอนสำคัญที่ตามมาคือการประเมินผลิตภัณฑ์อย่างเป็นระบบ เพื่อให้ทราบว่าสูตรที่ได้รับมีคุณสมบัติตรงตามความต้องการของแบรนด์และกลุ่มเป้าหมายมากน้อยเพียงใด รวมถึงมีจุดใดที่ต้องปรับปรุงก่อนเข้าสู่กระบวนการผลิตจริง

เจ้าของแบรนด์หลายรายอาจทดลองใช้สินค้าตัวอย่างแล้วให้ข้อเสนอแนะเพียงว่า “เนื้อข้นเกินไป” “กลิ่นแรงไป” “ซึมช้า” หรือ “อยากให้ดีกว่านี้” แม้ความคิดเห็นเหล่านี้จะเป็นประโยชน์ในเบื้องต้น แต่หากไม่มีรายละเอียดประกอบ ทีมวิจัยและพัฒนาผลิตภัณฑ์ (Research and Development: R&D) อาจไม่สามารถระบุสาเหตุหรือแนวทางปรับสูตรได้อย่างแม่นยำ ส่งผลให้ต้องทดลองปรับสูตรหลายครั้ง ใช้เวลาพัฒนานานขึ้น และอาจเพิ่มต้นทุนในการพัฒนาผลิตภัณฑ์โดยไม่จำเป็น

ดังนั้น การทดสอบสินค้าตัวอย่างที่มีประสิทธิภาพจึงไม่ใช่เพียงการบอกว่าชอบหรือไม่ชอบ แต่เป็นการรวบรวมข้อมูลที่ชัดเจน มีเหตุผล และสามารถนำไปใช้ประกอบการตัดสินใจทางเทคนิคได้จริง

1. กำหนดเป้าหมายก่อนเริ่มทดสอบ

ก่อนทดลองใช้ผลิตภัณฑ์ เจ้าของแบรนด์ควรกลับมาทบทวนก่อนว่าต้องการพัฒนาสินค้าให้มีลักษณะอย่างไร และใครคือผู้บริโภคเป้าหมาย เพราะผลิตภัณฑ์ที่ดีไม่จำเป็นต้องมีคุณสมบัติเหมือนกันทุกด้าน แต่ต้องเหมาะสมกับประเภทผลิตภัณฑ์ แนวคิดของแบรนด์ และความคาดหวังของผู้บริโภค ตัวอย่างเช่น

  • เซรั่มบำรุงผิว: ต้องการเนื้อสัมผัสบางเบา เกลี่ยง่าย ไม่เหนอะหนะ และเหมาะกับการใช้ร่วมกับผลิตภัณฑ์บำรุงผิวอื่น
  • โลชั่นบำรุงผิว: ต้องการความชุ่มชื้น เกลี่ยง่าย และให้ความรู้สึกสบายผิวหลังใช้
  • ครีมบำรุงผิว: ต้องการเนื้อสัมผัสที่เหมาะสมกับระดับความเข้มข้นของผลิตภัณฑ์ และให้ความรู้สึกชุ่มชื้นตามแนวคิดของแบรนด์
  • คลีนเซอร์ทำความสะอาดผิว: ต้องการประสิทธิภาพในการทำความสะอาด ล้างออกง่าย และไม่ทิ้งความรู้สึกที่ไม่พึงประสงค์บนผิว
  • แชมพู: ต้องการเนื้อผลิตภัณฑ์ที่ใช้งานสะดวก กระจายตัวได้ดี เกิดฟองตามที่คาดหวัง และล้างออกง่าย

เมื่อกำหนดเป้าหมายชัดเจนแล้ว การประเมินจะมีทิศทางมากขึ้น และช่วยให้ทีม R&D เข้าใจว่าคุณสมบัติใดเป็นสิ่งที่ต้องรักษาไว้ และคุณสมบัติใดเป็นสิ่งที่ต้องปรับปรุง

2. ประเมินเนื้อสัมผัสให้ละเอียดกว่าคำว่า “ชอบ” หรือ “ไม่ชอบ”

เนื้อสัมผัสเป็นหนึ่งในปัจจัยสำคัญที่ส่งผลต่อประสบการณ์การใช้เครื่องสำอาง ตั้งแต่ขณะเปิดผลิตภัณฑ์ การตักหรือบีบออกจากบรรจุภัณฑ์ การเกลี่ยลงบนผิว ไปจนถึงความรู้สึกหลังใช้ ผู้ประกอบการเจ้าของแบรนด์ควรแยกการประเมินเนื้อสัมผัสออกเป็นหลายช่วง ได้แก่

  1. ลักษณะของเนื้อผลิตภัณฑ์พิจารณาว่าเนื้อผลิตภัณฑ์มีลักษณะอย่างไร เช่น บางเบา ข้น เหลว ครีมมี่ เป็นเจล มีความหนืดสูง หรือมีความลื่นมากน้อยเพียงใด รวมถึงสังเกตว่ามีการแยกชั้น ก้อน หรือความไม่สม่ำเสมอที่มองเห็นได้หรือไม่
  2. ความสามารถในการเกลี่ยทดลองใช้ในปริมาณที่เหมาะสมกับประเภทผลิตภัณฑ์ แล้วสังเกตว่าเนื้อผลิตภัณฑ์กระจายตัวได้ง่ายหรือไม่ ต้องใช้แรงเกลี่ยมากเพียงใด และสามารถเกลี่ยให้ทั่วบริเวณที่ต้องการได้อย่างสะดวกหรือไม่
  3. ความรู้สึกระหว่างใช้พิจารณาความลื่น ความฝืด ความเหนอะหนะ ความมัน และความรู้สึกหนักผิว โดยควรบันทึกให้ชัดเจนว่าความรู้สึกดังกล่าวเกิดขึ้นในช่วงใดของการใช้
  4. ความรู้สึกหลังใช้หลังใช้ให้สังเกตว่าผิวยังคงเหนอะหนะหรือไม่ มีความมันตกค้างหรือไม่ รู้สึกแห้งตึงหรือสบายผิวเพียงใด และสามารถใช้ผลิตภัณฑ์ร่วมกับเครื่องสำอางหรือผลิตภัณฑ์บำรุงผิวอื่นได้ตามที่ต้องการหรือไม่

ตัวอย่างการให้ข้อเสนอแนะที่มีประโยชน์

“เซรั่มเหนอะหนะเกินไป”

“หลังเกลี่ยเซรั่มบนผิวประมาณ 1 นาที ยังรู้สึกเหนอะหนะบริเวณแก้มและหน้าผาก ต้องการให้เนื้อผลิตภัณฑ์มีความบางเบาขึ้น และลดความรู้สึกเหนอะหนะหลังใช้ โดยยังคงความชุ่มชื้นที่เหมาะสม”

ข้อมูลลักษณะนี้ช่วยให้ทีม R&D เข้าใจทั้งปัญหาที่พบ ระยะเวลาที่สังเกต และคุณสมบัติที่เจ้าของแบรนด์ต้องการรักษาไว้

3. ประเมินกลิ่นอย่างเป็นระบบ

กลิ่นเป็นองค์ประกอบหนึ่งที่สร้างเอกลักษณ์ให้กับผลิตภัณฑ์ และอาจส่งผลต่อความรู้สึกของผู้บริโภคที่มีต่อแบรนด์ อย่างไรก็ตาม การประเมินกลิ่นไม่ควรจำกัดอยู่เพียงการบอกว่าหอม หรือไม่หอม ผู้ประกอบการเจ้าของแบรนด์ควรพิจารณาอย่างน้อย 4 ประเด็น

  • ความเข้มของกลิ่น: กลิ่นอ่อน ปานกลาง หรือแรงเกินไปเมื่อเทียบกับแนวคิดของผลิตภัณฑ์
  • ลักษณะของกลิ่น: เช่น สดชื่น สะอาด ดอกไม้ ผลไม้ สมุนไพร หรือกลิ่นที่ให้ความรู้สึกหรูหรา
  • ความรู้สึกเมื่อใช้: กลิ่นเหมาะกับประเภทสินค้าและกลุ่มเป้าหมายหรือไม่ และมีลักษณะที่รบกวนการใช้งานหรือไม่
  • กลิ่นระหว่างและหลังใช้: กลิ่นเปลี่ยนไปหรือไม่ และยังคงอยู่หลังใช้ในระดับที่เหมาะสมหรือไม่

หากเจ้าของแบรนด์ต้องการเปลี่ยนกลิ่น ควรอธิบายทิศทางที่ต้องการให้ชัดเจน เช่น ต้องการกลิ่นสะอาดและสดชื่นมากขึ้น ลดความหวาน หรือให้กลิ่นมีความนุ่มนวลขึ้น แทนการระบุเพียงว่า “ขอเปลี่ยนเป็นกลิ่นที่ดีกว่าเดิม”

นอกจากนี้ ควรแจ้งทีม R&D หากกลิ่นที่ได้รับแตกต่างจากแนวคิดของแบรนด์ หรือหากมีข้อกำหนดเฉพาะเกี่ยวกับน้ำหอมและส่วนประกอบของผลิตภัณฑ์ เพื่อให้ทีมพิจารณาทางเลือกที่เหมาะสมต่อไป

4. ประเมินสีและลักษณะปรากฏของผลิตภัณฑ์

สีของผลิตภัณฑ์มีส่วนในการสร้างภาพลักษณ์และความรู้สึกต่อคุณภาพของสินค้า โดยเฉพาะผลิตภัณฑ์ที่ต้องการสื่อสารความเป็นธรรมชาติ ความอ่อนโยน ความหรูหรา หรือความทันสมัย ในการประเมินสี ควรพิจารณาประเด็นต่อไปนี้

  1. สีตรงกับตัวอย่างหรือแนวทางที่ตกลงกับโรงงานไว้หรือไม่
  2. สีมีความเข้ม อ่อน หรือสดมากเกินไปหรือไม่
  3. สีมีความสม่ำเสมอทั่วทั้งตัวอย่างหรือไม่
  4. ลักษณะของผลิตภัณฑ์เป็นไปตามที่คาดหวังหรือไม่ เช่น ใส ขุ่น หรือทึบแสง
  5. มีการเปลี่ยนแปลงของสีหรือรูปลักษณ์ที่สังเกตเห็นได้ภายใต้สภาวะการสังเกตที่แตกต่างกันหรือไม่

ควรทดลองสังเกตสีภายใต้แสงที่เหมาะสมและใกล้เคียงกันทุกครั้ง พร้อมถ่ายภาพประกอบโดยใช้สภาพแสงและพื้นหลังที่ใกล้เคียงกัน เพื่อให้สามารถเปรียบเทียบตัวอย่างแต่ละรอบได้อย่างเป็นระบบ ตัวอย่างข้อเสนอแนะที่เหมาะสม ได้แก่

“สีของโลชั่นตัวอย่างมีความเหลืองมากกว่าตัวอย่างอ้างอิงที่แบรนด์ต้องการ ขอให้ทีม R&D ตรวจสอบความเป็นไปได้ในการปรับเฉดสีให้ใกล้เคียงกับตัวอย่างอ้างอิง โดยยังคงคุณสมบัติและความคงตัวของสูตรไว้”

ทั้งนี้ สีที่แตกต่างกันไม่ได้หมายความว่าสูตรมีปัญหาเสมอไป หากพบการเปลี่ยนแปลงของสีอย่างผิดปกติ ควรแจ้งโรงงานเพื่อให้ตรวจสอบความคงตัวและคุณภาพของผลิตภัณฑ์ก่อนสรุปสาเหตุ

5. ทดลองใช้ผลิตภัณฑ์ตามวิธีการใช้งานจริง

การประเมินที่ดีควรสะท้อนประสบการณ์การใช้งานจริง ไม่ใช่พิจารณาจากรูปลักษณ์ของผลิตภัณฑ์เพียงอย่างเดียว ผู้ประกอบการจึงควรทดลองใช้ตามวิธีที่เหมาะสมกับผลิตภัณฑ์แต่ละประเภท ตัวอย่างประเด็นที่ควรสังเกต ได้แก่

  1. ผลิตภัณฑ์สามารถนำออกจากบรรจุภัณฑ์ได้สะดวกหรือไม่
  2. ปริมาณที่ใช้ต่อครั้งเหมาะสมหรือไม่
  3. ขั้นตอนการใช้มีความยุ่งยากหรือไม่
  4. ผลิตภัณฑ์กระจายตัวและใช้งานได้ง่ายเพียงใด
  5. หลังใช้แล้วมีความรู้สึกที่ไม่พึงประสงค์หรือไม่
  6. ผลิตภัณฑ์เหมาะกับกิจวัตรประจำวันของกลุ่มเป้าหมายหรือไม่

หากเป็นผลิตภัณฑ์บำรุงผิวที่ต้องการทดลองต่อเนื่อง ควรกำหนดระยะเวลาทดลองและวิธีบันทึกผลให้เหมาะสมกับวัตถุประสงค์ โดยใช้ผลิตภัณฑ์ตามคำแนะนำของโรงงาน และไม่ควรสรุปผลด้านประสิทธิภาพจากการทดลองเพียงครั้งเดียว

หากทดลองใช้แล้วเกิดอาการแสบ แดง คัน บวม หรือมีอาการผิดปกติอื่น ควรหยุดใช้และประเมินความปลอดภัยอย่างเหมาะสม ไม่ควรทดลองซ้ำเพื่อพิสูจน์ว่าอาการจะหายไปหรือไม่

ข้อสำคัญอีกประการหนึ่งคือ การประเมินความรู้สึกจากการใช้ส่วนบุคคลไม่ใช่สิ่งเดียวกับการทดสอบประสิทธิภาพ ความปลอดภัย หรือความคงตัวของผลิตภัณฑ์ ซึ่งต้องอาศัยวิธีทดสอบที่เหมาะสมแยกต่างหาก

6. ให้ข้อเสนอแนะกับทีม R&D อย่างไรให้ปรับสูตรได้ตรงจุด

หลังจากประเมินผลิตภัณฑ์แล้ว ขั้นตอนที่สำคัญที่สุดคือการสื่อสารผลการทดสอบให้ทีม R&D เข้าใจตรงกัน โดยข้อเสนอแนะที่ดีควรประกอบด้วย 4 ส่วน

  1. ระบุสิ่งที่พบบอกข้อเท็จจริงจากการทดลอง เช่น เนื้อผลิตภัณฑ์ข้นกว่าที่ต้องการ เกลี่ยแล้วมีความเหนอะหนะ หรือกลิ่นมีความเข้มมากเกินไป
  2. อธิบายผลกระทบต่อการใช้งานอธิบายว่าสิ่งที่พบส่งผลอย่างไร เช่น ใช้เวลานานในการเกลี่ย รู้สึกไม่สบายผิว หรือไม่สอดคล้องกับภาพลักษณ์ของแบรนด์
  3. ระบุคุณสมบัติที่ต้องการบอกเป้าหมายให้ชัดเจน เช่น ต้องการให้เกลี่ยง่ายขึ้น ลดความเหนอะหนะ หรือปรับกลิ่นให้สดชื่นขึ้น โดยยังคงคุณสมบัติด้านความชุ่มชื้นหรือคุณลักษณะสำคัญอื่นไว้
  4. จัดลำดับความสำคัญแยกข้อเสนอแนะเป็นสิ่งที่ต้องแก้ไขก่อน สิ่งที่ควรปรับปรุง และสิ่งที่สามารถยอมรับได้ เพื่อให้ทีม R&D ทราบว่าควรให้ความสำคัญกับประเด็นใดก่อน

ตัวอย่างเช่น หากเจ้าของแบรนด์ต้องการปรับเซรั่มให้บางเบาขึ้น แต่ยังต้องการรักษาความชุ่มชื้น ควรแจ้งเป้าหมายทั้งสองด้านพร้อมกัน ไม่ใช่ขอเพียงให้ลดความข้น เพราะการเปลี่ยนแปลงคุณสมบัติของสูตรอาจส่งผลต่อความรู้สึกหลังใช้และคุณสมบัติด้านอื่นได้

การปรับสูตรจึงควรเป็นกระบวนการทำงานร่วมกันระหว่างเจ้าของแบรนด์และทีม R&D โดยเจ้าของแบรนด์เป็นผู้กำหนดความต้องการทางธุรกิจและประสบการณ์ที่ต้องการส่งมอบให้ผู้บริโภค ส่วนทีม R&Dเป็นผู้ประเมินแนวทางทางเทคนิค ความเป็นไปได้ของสูตร และการทดสอบที่จำเป็น

7. ใช้แบบฟอร์มประเมินตัวอย่างเพื่อป้องกันข้อมูลตกหล่น

เพื่อให้การทดสอบมีมาตรฐานและสามารถเปรียบเทียบผลในแต่ละรอบได้ ผู้ประกอบการควรจัดทำแบบฟอร์มประเมินสินค้าตัวอย่าง โดยบันทึกข้อมูลสำคัญให้ครบถ้วน ตัวอย่างหัวข้อในแบบฟอร์ม ได้แก่

หัวข้อประเมินสิ่งที่ควรบันทึก
ข้อมูลตัวอย่างชื่อผลิตภัณฑ์ รหัสสูตร วันที่ได้รับ และเลขที่ตัวอย่าง
เนื้อสัมผัสความข้น ความลื่น การเกลี่ย และความเหนอะหนะ
กลิ่นประเภทกลิ่น ความเข้ม และความรู้สึกระหว่างใช้
สีและลักษณะปรากฏเฉดสี ความสม่ำเสมอ และความแตกต่างจากตัวอย่างอ้างอิง
การใช้งานความสะดวก ปริมาณที่ใช้ และความรู้สึกหลังใช้
จุดเด่นคุณสมบัติที่ต้องการรักษาไว้
จุดที่ต้องปรับปรุงปัญหาที่พบและผลกระทบต่อการใช้งาน
ข้อเสนอแนะต่อ R&Dเป้าหมายที่ต้องการและลำดับความสำคัญ
ผลการพิจารณาผ่าน · ปรับสูตรเพิ่มเติม · หรือรอข้อมูลการทดสอบ

ผู้ประกอบการอาจกำหนดคะแนนประเมินระดับ 1–5 เพื่อช่วยเปรียบเทียบตัวอย่างแต่ละรอบ แต่ควรมีคำอธิบายประกอบคะแนนด้วย เช่น คะแนน 1 หมายถึงไม่ตรงตามความต้องการอย่างมาก และคะแนน 5 หมายถึงตรงตามความต้องการอย่างมาก

  1. 1ไม่ตรงความต้องการอย่างมาก
  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5ตรงความต้องการอย่างมาก

อย่างไรก็ตาม คะแนนรวมไม่ควรเป็นเกณฑ์ตัดสินเพียงอย่างเดียว เพราะผลิตภัณฑ์ที่ได้คะแนนดีในหลายด้านอาจยังมีข้อบกพร่องสำคัญในด้านความปลอดภัย ความคงตัว หรือคุณสมบัติที่เป็นข้อกำหนดจำเป็นของแบรนด์

8. เปรียบเทียบตัวอย่างแต่ละรอบก่อนอนุมัติสูตร

เมื่อโรงงานส่งตัวอย่างสูตรที่ปรับปรุงแล้ว ผู้ประกอบการควรเปรียบเทียบกับตัวอย่างรอบก่อนหน้า โดยใช้วิธีประเมินและสภาพแวดล้อมที่ใกล้เคียงกัน เพื่อให้เห็นว่าการปรับปรุงตอบโจทย์ได้จริงหรือไม่ สิ่งที่ควรเปรียบเทียบ ได้แก่

Checklist: ปัญหาที่ระบุไว้ในรอบก่อนหน้าได้รับการแก้ไขแล้วหรือไม่

Checklist: คุณสมบัติที่ต้องการรักษาไว้ยังคงอยู่หรือไม่

Checklist: มีข้อบกพร่องใหม่เกิดขึ้นหลังปรับสูตรหรือไม่

Checklist: ผลิตภัณฑ์ตรงตามแนวคิดของแบรนด์และความต้องการของกลุ่มเป้าหมายมากขึ้นหรือไม่

Checklist: มีข้อมูลการทดสอบทางเทคนิคที่จำเป็นต่อการอนุมัติสูตรครบถ้วนหรือไม่

ตัวอย่างเช่น หากปรับสูตรเซรั่มเพื่อลดความเหนอะหนะ แต่พบว่าความชุ่มชื้นหรือความคงตัวเปลี่ยนแปลงไปด้วย ทีม R&D ควรประเมินผลกระทบเหล่านี้ก่อนสรุปว่าสูตรใหม่ดีกว่าสูตรเดิม

เมื่อผลการประเมินตรงตามเกณฑ์ที่ตกลงกัน จึงเข้าสู่ขั้นตอนพิจารณาอนุมัติสูตรตามกระบวนการของโรงงาน ทั้งนี้ การอนุมัติตัวอย่างด้านประสาทสัมผัสไม่ใช่การยืนยันว่าผลิตภัณฑ์พร้อมจำหน่ายโดยอัตโนมัติ ยังต้องพิจารณาข้อกำหนดด้านคุณภาพ ความปลอดภัย ความคงตัว การผลิต และข้อกำหนดทางกฎหมายที่เกี่ยวข้องด้วย

สรุป: ข้อมูลที่ชัดเจนช่วยให้พัฒนาสูตรได้อย่างมีประสิทธิภาพ

การทดสอบสินค้าตัวอย่างเป็นขั้นตอนสำคัญที่ช่วยเชื่อมโยงความต้องการของเจ้าของแบรนด์เข้ากับความเชี่ยวชาญของทีมวิจัยและพัฒนาผลิตภัณฑ์ หากผู้ประกอบการสามารถประเมินเนื้อสัมผัส กลิ่น สี และการใช้งานอย่างเป็นระบบ พร้อมบันทึกข้อสังเกตและให้ข้อเสนอแนะที่ชัดเจน ก็จะช่วยลดความคลาดเคลื่อนในการสื่อสาร และทำให้การปรับสูตรแต่ละรอบมีเป้าหมายที่ชัดเจนยิ่งขึ้น

สำหรับผู้ประกอบการที่ต้องการสร้างแบรนด์เครื่องสำอางในระยะยาว การให้ความสำคัญกับขั้นตอนนี้ไม่ได้ช่วยเพียงให้ได้ผลิตภัณฑ์ที่ตรงกับความต้องการเท่านั้น แต่ยังช่วยสร้างพื้นฐานของการทำงานร่วมกับโรงงาน OEM อย่างมีประสิทธิภาพ ตั้งแต่การกำหนดแนวคิดผลิตภัณฑ์ การพัฒนาสูตร การควบคุมคุณภาพ ไปจนถึงการเตรียมผลิตภัณฑ์ให้พร้อมสำหรับตลาด

  1. พบอะไร
  2. เกิดขึ้นเมื่อใด
  3. ส่งผลอย่างไร
  4. อยากให้ปรับไปทางไหน

หัวใจสำคัญคือ อย่าบอกทีม R&D เพียงว่าชอบหรือไม่ชอบ แต่ควรอธิบายให้ได้ว่า พบอะไร เกิดขึ้นเมื่อใด ส่งผลอย่างไร และต้องการให้ปรับปรุงไปในทิศทางใด เพราะข้อมูลที่ชัดเจนคือจุดเริ่มต้นของการพัฒนาสูตรที่ตอบโจทย์ทั้งแบรนด์และผู้บริโภคได้อย่างแท้จริง

บริษัท อควา โกล แลบบอราทอรีส์ จำกัด พร้อมให้คำปรึกษาด้านการพัฒนาผลิตภัณฑ์เครื่องสำอาง ตั้งแต่การวิเคราะห์แนวคิดผลิตภัณฑ์ การเลือกสารสำคัญให้สอดคล้องกับกลุ่มเป้าหมาย การพัฒนาสูตร ไปจนถึงกระบวนการผลิตอย่างเป็นระบบและได้มาตรฐาน

Scroll to Top
TH EN